Omgaan met agressie
Ik ben te ver gegaan. Wat nu?
Je weet niet hoe je moet omgaan met agressie die plots kan los barsten? Misschien heb je nooit gedacht dat je hiertoe in staat was.
En toch is het gebeurd. Je hebt de controle verloren.
Misschien was het roepen en tieren, een klap. Misschien meer. Misschien was het niet de eerste keer dat je de controle verloor, maar wel de laatste keer. Je wil dit niet meer.
Je schaamt je.
Je begrijpt niet hoe het zover is kunnen komen.
Je hebt misschien al honderd keer gezegd dat het nooit meer zal gebeuren.
Maar diep vanbinnen weet je ook dat een belofte alleen niet volstaat.
Als jij dit leest, dan vermoed ik één ding.
Je bent niet op zoek naar een excuus.
Je bent op zoek naar een uitweg.
Omgaan met agressie: waarom boosheid niet het probleem is
Veel mensen zullen je zeggen dat je je boosheid moet leren beheersen.
Daar zit een stuk waarheid in.
Maar het probleem begint veel eerder.
Boosheid, of woede, is een emotie. Net zoals verdriet, angst of teleurstelling.
Je hoeft je dus niet te schamen omdat je boos wordt.
Waar je wél verantwoordelijkheid voor te nemen hebt, is wat je met die boosheid doet.
Dat verschil is belangrijk.
Want zolang je boosheid en agressie met elkaar blijft vermengen, blijf je tegen de verkeerde vijand vechten.
Een man slaat niet omdat hij boos is
Dat klinkt misschien vreemd.
Maar als boosheid alleen de oorzaak was, zou elke boze man er op los slaan.
Dat is gelukkig niet zo.
Er is dus meer aan de hand.
Boosheid verklaart misschien waarom je reageerde. Ze verklaart niet waarom je de controle verloor. Dat verschil is belangrijk. Want zolang je denkt dat boosheid de oorzaak is, blijf je proberen de verkeerde oplossing toe te passen.
De klap die je uitdeelde, begon niet op het moment dat je je hand uitstak.
Die begon veel eerder.
Misschien jaren eerder.
De vraag is dus niet alleen waarom je boos werd.
De vraag is waarom je op dat moment de controle verloor.
Schuldgevoel alleen verandert niets
Misschien voel je je schuldig.
Dat is begrijpelijk.
Maar schuldgevoel op zich verandert niets.
Je kunt jezelf duizend keer verwijten maken en toch opnieuw hetzelfde doen.
Misschien straf je jezelf elke dag opnieuw voor wat er gebeurd is. Maar zolang je alleen jezelf blijft straffen, leer je niets nieuws.
Niet omdat je niet wilt veranderen.
Maar omdat je nog niet ziet wat je telkens opnieuw meesleept naar dat punt waarop je ontploft.
Zolang dat onzichtbaar blijft, blijft ook het risico bestaan.
Verantwoordelijkheid ziet er anders uit dan jezelf veroordelen
Verantwoordelijkheid nemen betekent niet dat je jezelf moet afbreken.
Het betekent ook niet dat je moet uitleggen waarom het gebeurde.
Verantwoordelijkheid begint op het moment dat je stopt met wijzen naar de omstandigheden, naar je partner of naar je verleden.
En eerlijk durft te zeggen:
“Ik heb dit gedaan. En ik wil begrijpen hoe het zover is kunnen komen, zodat het nooit meer hoeft te gebeuren.”
Dat is geen zwakte.
Dat is moed.
De meeste mannen proberen hun gedrag te veranderen
De meeste mannen proberen hun gedrag onder controle te krijgen. Dat begrijp ik.
Alleen… daar zit het probleem meestal niet.
Ik kijk dieper. Ik kijk naar wat jouw reacties werkelijk in stand houdt.
Want niemand staat ’s morgens op met het voornemen om zijn partner pijn te doen.
Toch gebeurt het.
Waarom?
Dat is de vraag die onderzocht moet worden.
Niet om goed te praten wat er gebeurd is.
Maar omdat je nooit duurzaam verandert door alleen het gedrag aan te pakken.
Je verandert wanneer je begint te zien wat eronder ligt.
Er is hoop
Misschien geloof je daar op dit moment niet in.
Misschien denk je dat er iets fundamenteel mis is met jou.
Dat je nu eenmaal zo bent.
En dat is niet zo.
Ik geloof wel dat je verantwoordelijkheid te nemen hebt.
Maar ik geloof niet dat jij je boosheid bent.
Wat vandaag oncontroleerbaar lijkt, heeft een oorsprong.
En wat een oorsprong heeft, kan ook begrepen worden.
Dat vraagt eerlijkheid.
Moed.
En de bereidheid om niet alleen naar je partner te kijken, maar ook naar jezelf.
De eerste stap
Als je deze blog tot hier hebt gelezen, dan vermoed ik dat er iets in jou is dat het anders wil.
Hou dat vast.
Niet je schuldgevoel.
Niet je schaamte.
Maar dat deel in jou dat zegt:
“Zo wil ik niet verder.”
Dat is het deel waarmee we aan het werk gaan.
Niet om je vrij te spreken van wat gebeurd is.
Wel om ervoor te zorgen dat het zich niet blijft herhalen.
Want echte verantwoordelijkheid gaat niet alleen over toegeven dat je fout zat.
Ze gaat over de moed om ervoor te zorgen dat je die fout niet opnieuw hoeft te maken.
En precies daar begint verandering.
Escaleert het bij jou op dit moment nog acuut, of is er sprake van acuut gevaar? Bel dan 1712 (gratis, anoniem) — zij helpen je direct, ik werk met je aan wat daarna komt. Hun website bevat trouwens ook informatie als je nog niet klaar bent om te bellen.
Klaar om je verantwoordelijkheid te nemen?
Als je bereid bent verantwoordelijkheid te nemen voor wat er gebeurd is, help ik je graag ontdekken waarom het zover is gekomen. Niet om goed te praten wat er gebeurd is, maar om ervoor te zorgen dat het zich niet blijft herhalen.
Tijdens een doorbraaksessie kijken we niet alleen naar wat er gebeurd is, maar vooral naar wat maakt dat je telkens opnieuw de controle verliest. Zodra je dat begint te zien, ontstaat er opnieuw keuzevrijheid.
Samenvatting: kern en stappen
- Kerninzichten:
- Boosheid is een normale, primaire emotie en een signaal dat iets belangrijks voor jou in het gedrang komt.
- Agressie is niet hetzelfde als boosheid: het is schadelijk gedrag of taal dat ontstaat wanneer boosheid de touwtjes overneemt.
- Beheren gaat over eigenaarschap: niet je boosheid onderdrukken, maar bewust kiezen hoe je reageert, in lijn met je waarden.
- Wat helpt in de praktijk:
- STOP-techniek (DBT): Stop – Neem afstand – Observeer – Ga bewust verder.
- Adembeheersing: box breathing (4–4–4–4) of rustig ritmisch ademen om heftigheid te verlagen.
- CGT-tools: herken triggers, onderzoek ‘hete gedachten’, daag interpretaties uit, herformuleer helpende gedachten.
- Geweldloze Communicatie: benoem waarneming – gevoel – behoefte – verzoek.
- Exposure in sensu: in gedachten oefenen met lastige situaties om tolerantie en zelfsturing te vergroten.
- Doel:
- Je boosheid gebruiken als kompas, niet als stuur: duidelijk en respectvol begrenzen, handelen vanuit verantwoordelijkheid en waarden.
Dennis
https://transformatiecoach.be/Transformatiecoach, -leraar, mentor en gastspreker met meer dan 25 jaar ervaring in binnen- en buitenland. "Kracht zit niet in het uiterlijk vertoon, maar in de wijze waarop we met de omstandigheden omgaan."